شهادت امام حسن عسکری علیهالسلام
بسم الله النور
شهادت امام حسن عسکری علیهالسلام و آغاز امامت حضرت ولیعصر عجلالله تعالی فرجهالشریف
هشتم ربیعالاول، روزی است که در حافظه تاریخ، با دو حقیقت بزرگ و بهیادماندنی گره خورده است: غروب یازدهمین خورشید آسمان ولایت، امام حسن عسکری علیهالسلام، و طلوع امامت آخرین ذخیره الهی، حضرت ولیعصر عجلالله تعالی فرجهالشریف.
امام حسن عسکری علیهالسلام، در روزگاری آکنده از فشارهای سیاسی و محدودیتهای طاقتفرسا، حیات کوتاه اما پربرکت خود را وقف پاسداری از مرزهای اعتقادی شیعه کرد. او در حصار مراقبتها و تنگناهای عباسیان، با صبر و شکیبایی مثالزدنی، چراغ هدایت را روشن نگاه داشت و با پرورش یاران خاص، جامعه شیعیان را برای پذیرش دورهای نوین از تاریخ ـ عصر غیبت ـ آماده ساخت.
شهادت مظلومانه آن امام همام در سال ۲۶۰ هجری قمری، نه تنها فصلی اندوهبار از تاریخ اسلام است، بلکه سرآغاز مرحلهای سرنوشتساز در سیر ولایت به شمار میرود.
همزمان با شهادت امام عسکری علیهالسلام، امامت فرزند بزرگوار ایشان، حضرت بقیةالله الاعظم، حجة بن الحسن المهدی عجلالله تعالی فرجهالشریف، آغاز شد؛ امامتِ خورشیدی که اگرچه در پس پرده غیبت قرار گرفت، اما همواره مایه امید مؤمنان و نقطه اتکای قلبهای منتظر باقی مانده است. از این رو، هشتم ربیعالاول، روزی است که سوگ و بشارت، اندوه و امید، در کنار یکدیگر معنا مییابند؛ روزی که یاد پدر و عهد فرزند را در جان شیعیان زنده نگاه میدارد.
مجتمع آموزشی دانشگاه سیستان و بلوچستان، ضمن گرامیداشت این مناسبت، سالروز شهادت یازدهمین امام همام و آغاز امامت حضرت ولیعصر ارواحنا فداه را به پیشگاه آن امام زمان، مقام معظم رهبری (مدظلهالعالی)، جامعه علمی و فرهنگی کشور و همه دلدادگان اهلبیت علیهمالسلام تسلیت و تعزیت عرض مینماید.
این روز، سند مظلومیت دیروز و مشعل امید فرداست؛ پیوندی جاودانه میان غربت عسکری و ظهور مهدوی.
